مقدمه: دفع مکونیم یک پدیده ی مهم در روزهای نخست زندگی نوزادان است و تسریع در دفع آن می تواند از بروز عوارض آن جلوگیری کند. ماساژ بازتابی پا یکی از درمان های طب مکمل است که می تواند به ارتقاء سلامت کمک کند. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر ماساژ بازتابی پا بر دفع مکونیم در نوزادان سالم است.مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی شاهددار، 60 نوزاد واجد شرایط انتخاب و به طور تصادفی به 3 گروه آزمون، شم و کنترل تخصیص یافتند. ماساژ بازتابی پا به مدت 30 دقیقه در 4 نوبت، برای گروه آزمون در ناحیه ی روده ها و کولون و برای گروه شم در ناحیه ی خنثی انجام شد. قبل از آغاز مطالعه از والدین نوزادان رضایت نامه ی کتبی دریافت شد. ابزار پژوهش، فرم ثبت اطلاعات دموگرافیک و چک لیست محقق ساخته بود. تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزار spss نسخه ی 14.5 با استفاده از آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و با تکرار مشاهدات انجام شد.یافته ها: مدت زمان دفع اولین مکونیم در گروه آزمون با میانگین 1.78±6.95 نسبت به گروه شم با میانگین (1.80±9.17) و گروه کنترل با میانگین (1.31±9.55) کوتاه تر (0.001=p) و دفعات آن نیز در روز اول تولد بیشتر بود (0.009=p)؛ اما در روز دوم تا چهارم اختلاف معناداری بین گروه ها وجود نداشت (0.05>p). بروز عدم تحمل تغذیه ای در نوزادان گروه کنترل بیشتر از دو گروه دیگر بود (0.04=p).نتیجه گیری: نتایج، نشان دهنده ی تاثیر مثبت ماساژ بازتابی پا در بهبود زمان، دفعات دفع مکونیم و تحمل تغذیه ای در نوزادان است؛ بنابراین، می توان این روش غیر دارویی را به عنوان روشی مکمل در نوزادان سالم توصیه کرد.

پیش زمینه و هدف: خستگی یکی از نشانه های شایع در بیماران تحت درمان بادیالیز است. یکی از اقداماتی که به عنوان مداخله پرستاری می توان استفاده کرد، ماساژ بازتابی است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیرماساژ بازتابی کف پا بر خستگی بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام گردید. موادو روشها: مطالعه کارآزمایی بالینی دوگروهی است که بر روی بیماران همودیالیزی مراجعه کننده به دو بخش دیالیز شیخ هادی هادوی وولی عصر (عج) بیرجند انجام شد. با تخصیص تصادفی 70 بیمار به دوگروه مداخله وشاهدتقسیم شدند. در گروه آزمون، رفلکسولوژی طی 3 هفته، سه بار در هفته و به مدت 16 دقیقه برای هر بیمار انجام شد و گروه کنترل مراقبتهای روتین رادریافت کردند. از پرسشنامه جمعیت شناسی و سنجش شدت خستگیFSS برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. داده ها درنرم افزارSPSS 21 وارد و با آزمونهای آماری T-test مستقل، آنالیزواریانس تکرارشده وتست تعقیبی بون فرونی درسطح آلفای مساوی با 0.05 آنالیز شد.یافته ها: آنالیزداده ها نشان دادشدت خستگی بلافاصله بعد از مداخله بین دو گروه تفاوت معنی داری (a=0.007، t=-2.790)، ویک هفته بعد از مداخله نیز بین دو گروه تفاوت معنی داری دارد (a=0.014، (t=-2.545 آزمون بونفری نشان دادکه تفاوت معنی داری بین مرحله اول با دو مرحله بعد وجود دارد ولی تفاوت معنی داری بین دو مرحله بعد ازمداخله ویک هفته پس از آن وجود ندارد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد بین مراحل مختلف از نظر میانگین نمره شدت خستگی در گروه ماساژ تفاوت آماری معنی داری وجود دارد (p<0.001)، اما بین مراحل مختلف از نظر میانگین نمره شدت خستگی در گروه شاهد تفاوت آماری معناداری وجود ندارد (p=1.000).بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، ماساژ بازتابی پا بر کاهش شدت خسنگی بیماران همودیالیزی تاثیر دارد. بنابراین در صورت تایید نتایج در مطالعات گسترده تر، پرستاران بخش همودیالیز می توانند به عنوان مداخله ای ایمن، غیرتهاجمی و مقرون به صرفه از آن استفاده نمایند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: امروزه در بسیاری از کشورها انجام ماساژ به عنوان یک بخش مهم از مراقبت پرستاری محسوب می گردد و در موقعیت های بالینی به عنوان درمان مکمل در کاهش استرس به کار می رود. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر ماساژ بازتابی و ماساژ استروک بر شاخص های فیزیولوژیک در بیماران مبتلا به سکته قلبی انجام شد.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی بر روی 105 بیمار که ابتدا به صورت مبتنی بر هدف و سپس بطور تخصیص تصادفی انتخاب شدند، در سه گروه (35 نفره) ماساژ استروک، ماساژ بازتابی و گروه کنترل انجام شد. در گروه مداخله هر بیمار در دو نوبت صبح و عصر در یک روز و هر نوبت به مدت 15 دقیقه تحت ماساژ مربوطه قرار گرفت. علائم حیاتی و میزان اکسیژن خون شریانی قبل و بلافاصله بعد از انجام ماساژ با استفاده از فشارسنج و ترمومتر و پالس اکسی متر اندازه گیری شد. از آزمون تی زوجی و کای دو در تجزیه و تحلیل داده ها استفاده گردید.یافته ها: در گروه ماساژ استروک، بین میانگین میزان اکسیژن خون شریانی (P=0.002) و درجه حرارت (p=0.017) در دو نوبت صبح و عصر اختلاف معنی دار آماری دیده شد. در گروه ماساژ بازتابی نیز در دو نوبت صبح و عصر بین میانگین تعداد نبض و درجه حرارت اختلاف معنی دار (P=0.001) وجود داشت. در گروه کنترل تغییر معنی داری در شاخص های فیزیولوژیک در دو نوبت کاری صبح و عصر دیده نشد.نتیجه گیری: نتایج نشان داد هر دو نوع ماساژ بر علائم حیاتی موثر بودند اما ماساژ استروک علاوه بر علائم حیاتی بیماران بر میزان اکسیژن خون شریانی آنها نیز اثر مثبت داشت؛ بنابراین انجام آن در این بیماران توصیه می شود.

زمینه و هدف: حوادث عروقی - مغزی سومین علت مرگ و میر در جهان و از علل عمده ناتوانی انسان ها می باشد. اقدامات درمانی دارویی و غیردارویی مختلفی جهت این بیماران اعمال می شود. ماساژ بازتابی پا یکی از روش های غیردارویی پیشنهادی می باشد. هدف از این پژوهش تعیین تاثیر این روش بر فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در مبتلایان به سکته مغزی است.روش بررسی: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی است که در آن 68 بیمار مبتلا به سکته مغزی مراجعه کننده به بیمارستان های 22 بهمن شهر گناباد و 22 بهمن و حکیم شهر نیشابور از 1-3-91 تا 1-7-91، به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمون (34 نفر) و شاهد (34 نفر) تقسیم شدند. در گروه آزمون ماساژ بازتابی پا به مدت 30 دقیقه برای هر بیمار انجام یافت. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش عبارت بود از: پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و فرم ثبت فشارخون. داده ها در نرم افزار SPSS v.20 با استفاده از آزمون های تی مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: بر اساس یافته ها میانگین فشارخون سیستولیک و دیاستولیک بیماران در دو گروه شاهد و آزمون قبل از مداخله اختلاف معناداری نداشت ولی مقادیر حاصل پس از ماساژ بازتابی پا نسبت به قبل از آن در گروه آزمون به طور معناداری کاهش یافت (p<0.05). همچنین بین میانگین فشارخون سیستولیک بین دو گروه 10 و 30 دقیقه بعد از مداخله و فشارخون دیاستولیک در تمام مراحل اندازه گیری تفاوت معناداری وجود داشت (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان دهنده تاثیر مثبت ماساژ بازتابی پا در کاهش فشارخون بیماران مبتلا به سکته مغزی می باشد. بنابراین می توان این روش را به عنوان روشی مکمل در مبتلایان به سکته مغزی توصیه نمود.

مقدمه: اضطراب پیامد مشترک تمام اعمال جراحی است. روش های مکمل مانند ماساژ بازتابی و آرام سازی سبب ایجاد راحتی، احساس آرامش، تصحیح اختلال در عملکرد فیزیکی، تغییر پاسخ های فیزیولوژیک و کاهش ترس همراه با نشانه های بیماری می شود. پژوهشگران با هدف بررسی تاثیر ماساژ بازتابی و آرام سازی بنسون بر کاهش اضطراب به این تحقیق اقدام کردند.روش: این پژوهش مطالعه ای نیمه تجربی سه گروهه و از نوع کارآزمایی بالینی است. جامعه پژوهش، زنان تحت اعمال جراحی شکم و بستری در بخش های جراحی بیمارستان بودند. واحدهای پژوهش به روش نمونه گیری غیرتصادفی آسان وارد مطالعه شدند و بر اساس قرعه کشی اولیه به طور تصادفی در گروه های آزمایشی ماساژ بازتابی پا و آرام سازی و نیز گروه شاهد قرار گرفتند. برای سنجش اضطراب از پرسش نامه استانداردشده اسپیلبرگر و برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و تحلیلی استفاده شد.یافته ها: پس از استفاده از ماساژ بازتابی و آرام سازی میزان اضطراب کاهش یافت، به طوری که اختلاف معنی داری بین میانگین میزان اضطراب در دو گروه شاهد و ماساژ بازتابی پا؛ و دو گروه شاهد و آرام سازی مشاهده شد (p<0.05). بین میزان اضطراب قبل و بعد از هر بار مداخله در دو گروه ماساژ بازتابی پا و گروه آرام سازی اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت (p>0.05).نتیجه گیری: ماساژ بازتابی و آرام سازی در کاهش اضطراب بیماران جراحی شکم زنان موثر هستند، از این رو پیشنهاد می شود که از این روش های مکمل برای کاهش اضطراب استفاده شود.

زمینه و هدف: آپاندیسیت، شایع ترین علت شکم حاد در دنیا و درد پس از عمل آن، همانند سایر اعمال جراحی، یکی از شایع ترین مشکلات آن می باشد. امروزه، برای کاهش عوارض دارویی گرایش زیادی به سمت روش های غیردارویی و طب مکمل پیدا شده است. «رفلکسولوژی»، یکی از این درمان ها بوده که با اعمال فشار بر روی مناطق مشخص در کف دست، پا و گوش می تواند استرس و درد را در نقاط خاصی از بدن کاهش دهد. هدف از این پژوهش، تعیین تاثیر این ماساژ بر کاهش درد پس از عمل جراحی آپاندکتومی می باشد.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی در سال 1392 در بخش اورژانس جراحی بیمارستان امام رضا (ع) شهر مشهد انجام شده و در آن، میزان درد 105 بیمار، قبل، بلافاصله، یک ساعت، شش ساعت و 24 ساعت بعد مداخله، در سه گروه مداخله، پلاسبو و شاهد با هم مقایسه گردیده است. بیماران در هر سه گروه، بر اساس نیاز، مسکن دریافت می کرده اند. درگروه آزمون، پای راست در ناحیه ای مشخص، به مدت ده دقیقه، و بر روی نقطه شن من گوش به مدت یک دقیقه، فشار داده شده است. این فشار در بیماران گروه پلاسبو، بر روی پشت پای چپ و لاله گوش راست اعمال گردیده است. بیماران گروه شاهد نیز، تنها مراقبت های روتین را دریافت نموده اند. نتایج در سطح اطمینان 95% مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS 21 صورت پذیرفته است. یافته ها: میانگین میزان درد در ابتدای مطالعه در گروه های مختلف بر اساس آزمون آماری آنالیز واریانس داده های تکرارپذیر، تفاوت آماری معنی داری نداشته (p=0.439)، اما اختلاف میزان درد بین گروه مداخله با سایر گروه ها بعد ماساژ درمانی، معنی دار بوده است (p£0.001).نتیجه گیری: «رفلکسولوژی»، پس از عمل جراحی آپاندیس، برکاهش درد موثراست. لذا به پرستاران پیشنهاد می شود از این روش به عنوان یک روش درمانی جهت کاهش درد در این بیماران استفاده کنند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.